វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំណាច់
[បំ-ណាច់]
ថ្វីដៃ, ស្នាដៃ, ផលប្រយោជន៍ :
ថ្វីដៃ, ស្នាដៃ, ផលប្រយោជន៍ :
ថ្វីដៃ, ស្នាដៃ, ផលប្រយោជន៍ :
“ការនុ៎ះជាបំណាច់ដៃរបស់មាខ្ញុំ។”
រង្វាន់ដែលគេឱ្យតបថ្វីដៃអ្នកធ្វើការ, ថ្លៃនឿយហត់, រង្វាន់ឱ្យដោយឡែកផ្សេង, សគុណ :
“ប្រាក់ ៦០ រៀលនេះជាថ្លៃឈ្នួល, ១០ រៀលនេះខ្ញុំឱ្យជាបំណាច់ ...។”
ដ្បិត, បានជា, ដោយហេតុដែល :
“លក់ឱ្យគាត់ខ្លះទៅ បំណាច់គាត់មក កុំឱ្យគាត់ទៅវិញទទេ!; បំណាច់ហៅគ្នាមក គួរតែឱ្យអ្វីដល់គ្នាខ្លះទៅអេះ!”
(បុរាណសរសេរ បំណេច ក៏មាន)។