វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំបិទមាត់
កិ., គុ.កិ. [បំ-បិត-មាត់]
(សំនួន.) ហាមមិនឱ្យនិយាយ, សូកប៉ាន់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ, សម្លាប់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ :
(សំនួន.) ហាមមិនឱ្យនិយាយ, សូកប៉ាន់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ, សម្លាប់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ :
(សំនួន.) ហាមមិនឱ្យនិយាយ, សូកប៉ាន់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ, សម្លាប់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ :
“គាត់បំបិទមាត់កូនចៅដោយនិយាយគំរាមកំហែង, ជនបង្កបានផ្ដល់ប្រាក់ទៅឱ្យជនរងគ្រោះដើម្បីបំបិទមាត់, សម្លាប់បំបិទមាត់។”