វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំបោរ
កិ. [បំ-បោ]
ធ្វើឱ្យបោរ គឺធ្វើឱ្យពើង, ឱ្យរមួល, ឱ្យវៀច។ ប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ បំបះ ក៏បាន។
ធ្វើឱ្យបោរ គឺធ្វើឱ្យពើង, ឱ្យរមួល, ឱ្យវៀច។ ប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ បំបះ ក៏បាន។
ធ្វើឱ្យបោរ គឺធ្វើឱ្យពើង, ឱ្យរមួល, ឱ្យវៀច។ ប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ បំបះ ក៏បាន។
“”
ធ្វើឱ្យបះបោរ :
“បំបះបំបោរអ្នកស្រុកឱ្យជ្រួលជ្រើម។”
(ម.ព. បះបោរ ផង)។