វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំពារ
កិ. [បំ-ពា]
ធ្វើឱ្យពារលើ, ពារទាំងបំពាន; រំលោភដាក់, រំលោភលើ :
ធ្វើឱ្យពារលើ, ពារទាំងបំពាន; រំលោភដាក់, រំលោភលើ :
ធ្វើឱ្យពារលើ, ពារទាំងបំពាន; រំលោភដាក់, រំលោភលើ :
“បរសេះបំពារលើដំណាំគេ, ជិះសេះបំបោលបំពារលើគេ។”
បំពារឱ្យប៉ះលើ។
“”
(ម.ព. បំពារបំពាន)។
“”
ឱ្យពានពារលើ :
“បំពារបំពានលើច្បាប់បញ្ញត្ត។”