វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំភិត
កិ. [បំ-ភិត]
ធ្វើឱ្យភិត (ឱ្យខ្លាច) ; ច្រើននិយាយថា បំភិតបំភ័យ ឬ បំភ័យបំភិត គឺធ្វើឱ្យភ័យខ្លាំង។
ធ្វើឱ្យភិត (ឱ្យខ្លាច) ; ច្រើននិយាយថា បំភិតបំភ័យ ឬ បំភ័យបំភិត គឺធ្វើឱ្យភ័យខ្លាំង។
ធ្វើឱ្យភិត (ឱ្យខ្លាច) ; ច្រើននិយាយថា បំភិតបំភ័យ ឬ បំភ័យបំភិត គឺធ្វើឱ្យភ័យខ្លាំង។
“”