វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំភ័យ
កិ. [បំ-ភៃ]
ធ្វើឱ្យភ័យ, ធ្វើហេតុដែលមិនគួរភ័យឱ្យក្លាយទៅជាគួរភ័យ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យភ័យ, ធ្វើហេតុដែលមិនគួរភ័យឱ្យក្លាយទៅជាគួរភ័យ :
ឧទាហរណ៍
“បំភ័យឱ្យគេព្រួយចិត្ត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ធ្វើឱ្យភ័យ, ធ្វើហេតុដែលមិនគួរភ័យឱ្យក្លាយទៅជាគួរភ័យ :
ធ្វើឱ្យភ័យ, ធ្វើហេតុដែលមិនគួរភ័យឱ្យក្លាយទៅជាគួរភ័យ :
“បំភ័យឱ្យគេព្រួយចិត្ត។”