វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំភ្លឺ
កិ. [បំ-ភ្លឺ]
ធ្វើឱ្យភ្លឺ គឺអុជភ្លើង, លើកភ្លើង, ទ្រោលភ្លើងឱ្យភ្លឺ ឬនិយាយពន្យល់ឱ្យភ្លឺគំនិតប្រាជ្ញា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យភ្លឺ គឺអុជភ្លើង, លើកភ្លើង, ទ្រោលភ្លើងឱ្យភ្លឺ ឬនិយាយពន្យល់ឱ្យភ្លឺគំនិតប្រាជ្ញា :
ឧទាហរណ៍
“អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយ ជាមនុស្សបំភ្លឺលោក; ព្រះពុទ្ធនិងព្រះអរហន្តទាំងឡាយ ជាអ្នកបំភ្លឺលោក ខាងការពន្យល់ឱ្យសត្វលោករាវរកធម៌ ដើម្បីរំលត់ទុក្ខឃើញ។ល។”
២
(ព.ប្រ.) គឺញ៉ាំងជាតិរបស់ខ្លួនឱ្យភ្លឺ ឱ្យប្រព្រឹត្តទៀងត្រង់ ឱ្យកាន់សុចរិតយុត្តិធម៌ (ព.ផ្ទ.) បំព្រៃជាតិ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ធ្វើប្រទេសរបស់ខ្លួនឱ្យភ្លឺលូតលាស់ចម្រើន ឱ្យរុងរឿង ឱ្យថ្កើងថ្កាន។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ញ៉ាំងលោកឱ្យភ្លឺ ឱ្យរុងរឿង ឱ្យប្រកបដោយសុចរិតយុត្តិធម៌, ឱ្យបានសុខស្ងប់ :
ឧទាហរណ៍
“អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយ ជាមនុស្សបំភ្លឺលោក; ព្រះពុទ្ធនិងព្រះអរហន្តទាំងឡាយ ជាអ្នកបំភ្លឺលោក ខាងការពន្យល់ឱ្យសត្វលោករាវរកធម៌ ដើម្បីរំលត់ទុក្ខឃើញ។ល។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. បំព្រៃប្រទេស)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់