វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំភ្លូក
[បំ-ភ្លូក]
ធ្វើឱ្យភ្លូក, គំហុកឱ្យភ្លូក :
ធ្វើឱ្យភ្លូក, គំហុកឱ្យភ្លូក :
ធ្វើឱ្យភ្លូក, គំហុកឱ្យភ្លូក :
“បរបំបោលគោ បំភ្លូករទេះ។”
(ព.ប្រ.) និយាយឬធ្វើអ្វីៗគំហុកហាក់ដូចជារទេះភ្លូក :
“និយាយបំភ្លូកឱ្យគ្នាបាក់ចិត្តជឿទាល់តែលង់ខ្លួនអស់។”