វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ប៉ះប៉ប៉ុន
កិ. [ប៉-ប៉ះ-ប៉-ប៉ុន]
ប៉ះផ្សែផ្សំឱ្យតែកើតការ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប៉ះផ្សែផ្សំឱ្យតែកើតការ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
រកស៊ីអំប៉េះអំប៉ោះប៉ះប៉ុន។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ប៉ះផ្សែផ្សំឱ្យតែកើតការ។
ប៉ះផ្សែផ្សំឱ្យតែកើតការ។
“”
រកស៊ីអំប៉េះអំប៉ោះប៉ះប៉ុន។
“”