វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉យ
ដែលតោះតើយ, ឆើយ គឺងាកមុខចេញឆើយឬក្រោកដើរធ្វើមុខស្រងើឆើយ ដោយក្រោធ, ដោយអន់ចិត្ត :
ដែលតោះតើយ, ឆើយ គឺងាកមុខចេញឆើយឬក្រោកដើរធ្វើមុខស្រងើឆើយ ដោយក្រោធ, ដោយអន់ចិត្ត :
ដែលតោះតើយ, ឆើយ គឺងាកមុខចេញឆើយឬក្រោកដើរធ្វើមុខស្រងើឆើយ ដោយក្រោធ, ដោយអន់ចិត្ត :
“ធ្វើមុខប៉យ, ខឹងប៉ើយ; ឫកប៉យ។”