វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ាត
កិ., គុ.កិ. [ប៉ាត]
សំលៀងពង្រាបឱ្យស្ដើងផ្ទៃមុខ; ច្រាសពង្រាបឱ្យស្ដើងសាច់; វាយពាត។
សំលៀងពង្រាបឱ្យស្ដើងផ្ទៃមុខ; ច្រាសពង្រាបឱ្យស្ដើងសាច់; វាយពាត។
សំលៀងពង្រាបឱ្យស្ដើងផ្ទៃមុខ; ច្រាសពង្រាបឱ្យស្ដើងសាច់; វាយពាត។
“”
(ព.ប្រ.) ស្ដីថាឱ្យឥតញញើតដាលរាលពីមួយទៅមួយ។
“”
(ម.ព. ប៉ាតណាប៉ាតណី)។
“”