វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ាន់
កិ. [ប៉ាន់]
សូនធាតុដីជ្រាយឱ្យកើតបានជារូបអ្វីៗ :
សូនធាតុដីជ្រាយឱ្យកើតបានជារូបអ្វីៗ :
សូនធាតុដីជ្រាយឱ្យកើតបានជារូបអ្វីៗ :
“ប៉ាន់រូប។”
បែងចែក, បូកបោះ, លៃមើល :
“ប៉ាន់មើលទៅឃើញអស់ប្រាក់ចំនួន ១៥២ រៀល។”
ងាកបែរ :
“ប៉ាន់ចុះប៉ាន់ឡើង។”
ភាជនៈធ្វើដោយដីវិសេស មានដៃ មានចំពួយ សម្រាប់ឆុងតែ :
“ប៉ាន់តែ, តែមួយប៉ាន់។”
វៀច, ទ្រេត, ផត :
“ក្បាលប៉ាន់។”