វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ិត
[ប៉ិត]
កាត់, ច្រាសឬចិតបញ្ឆិតជម្រាលឱ្យជ្រេទាបចុះជាងផ្នែកម្ខាង :
កាត់, ច្រាសឬចិតបញ្ឆិតជម្រាលឱ្យជ្រេទាបចុះជាងផ្នែកម្ខាង :
កាត់, ច្រាសឬចិតបញ្ឆិតជម្រាលឱ្យជ្រេទាបចុះជាងផ្នែកម្ខាង :
“ប៉ិតជ្រុងតុ, ប៉ិតចុងផ្ទោង។”
បញ្ឆិតជម្រាលឱ្យជ្រេទាបចុះជាងផ្នែកម្ខាង :
“អារប៉ិត, ឈូសប៉ិត។”
ឈ្មោះផ្ទះមួយបែប ទីទៃពីផ្ទះកន្តាំង, ទីទៃពីផ្ទះរោងដោល គឺមានសណ្ឋានដូចគេប៉ិតត្រង់ចុងមេដំបូលទាំងពីរខាង :
“ផ្ទះប៉ិត។”