វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ឺតប៉ោង
គុ. [ប៉ឺត-ប៉ោង]
កែងកោងក្រអឺតក្រទម, ដែលដំឡើងឫកក្រអឺតក្រឱង។ ដែលប៉ោងឡើងដោយខ្យល់ខាងក្នុងហើយផតទៅវិញញាប់ចុះឡើងៗ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
កែងកោងក្រអឺតក្រទម, ដែលដំឡើងឫកក្រអឺតក្រឱង។ ដែលប៉ោងឡើងដោយខ្យល់ខាងក្នុងហើយផតទៅវិញញាប់ចុះឡើងៗ :
ឧទាហរណ៍
“ពោះប៉ឺតប៉ោង, ដកដង្ហើមប៉ឺតប៉ោងៗ។”
២
(ម.ព. ប៉េតប៉ាង)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់