វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉េងប៉ុង
ន. [ប៉េង-ប៉ុង]
គ្រាប់ជ័រមូល ទម្ងន់ស្រាល ដែលគេប្រើរ៉ាកែតវាយគ្រាប់នេះទៅវិញទៅមករំលងសំណាញ់នៅពាក់កណ្ដាលតុ :
គ្រាប់ជ័រមូល ទម្ងន់ស្រាល ដែលគេប្រើរ៉ាកែតវាយគ្រាប់នេះទៅវិញទៅមករំលងសំណាញ់នៅពាក់កណ្ដាលតុ :
គ្រាប់ជ័រមូល ទម្ងន់ស្រាល ដែលគេប្រើរ៉ាកែតវាយគ្រាប់នេះទៅវិញទៅមករំលងសំណាញ់នៅពាក់កណ្ដាលតុ :
“លេងប៉េងប៉ុង គឺប្រកួតវាយប៉េងប៉ុង។”