វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉េតប៉ោង
ន. [ប៉េត-ប៉ោង]
ប្រដាប់លេងម្យ៉ាងធ្វើពីកៅស៊ូស្ដើង ដែលឡើងរីកប៉ោងមូលឬមានសណ្ឋានផ្សេងៗទៀត នៅពេលគេផ្លុំឬសប់បញ្ចូលខ្យល់ :
ប្រដាប់លេងម្យ៉ាងធ្វើពីកៅស៊ូស្ដើង ដែលឡើងរីកប៉ោងមូលឬមានសណ្ឋានផ្សេងៗទៀត នៅពេលគេផ្លុំឬសប់បញ្ចូលខ្យល់ :
ប្រដាប់លេងម្យ៉ាងធ្វើពីកៅស៊ូស្ដើង ដែលឡើងរីកប៉ោងមូលឬមានសណ្ឋានផ្សេងៗទៀត នៅពេលគេផ្លុំឬសប់បញ្ចូលខ្យល់ :
“ក្មេងលេងប៉េតប៉ោង, បង្ហោះប៉េតប៉ាង។”