វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ៅអ៊ី
ន. [ប៉ៅ-អ៊ី]
គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានទំហំធំ វែងជាងកៅអីធម្មតា ងាយស្រួលបត់ឬពន្លាទៅតាមតម្រូវការ (អង្គុយ ទម្រេត ឬដេក) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានទំហំធំ វែងជាងកៅអីធម្មតា ងាយស្រួលបត់ឬពន្លាទៅតាមតម្រូវការ (អង្គុយ ទម្រេត ឬដេក) :
ឧទាហរណ៍
“ទម្រេតនៅលើប៉ៅអ៊ី, ប៉ៅអ៊ីសម្រាប់ទារក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់