វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉័ងតោ
ន. [ប៉័ង-តោ]
កាំបិតមួយបែបសម្រាប់ចិញ្ច្រាំសាច់ឬហាន់វត្ថុផ្សេងៗ (ខ្លះនិយាយ ថា ប៉័នតោ)។
កាំបិតមួយបែបសម្រាប់ចិញ្ច្រាំសាច់ឬហាន់វត្ថុផ្សេងៗ (ខ្លះនិយាយ ថា ប៉័នតោ)។
កាំបិតមួយបែបសម្រាប់ចិញ្ច្រាំសាច់ឬហាន់វត្ថុផ្សេងៗ (ខ្លះនិយាយ ថា ប៉័នតោ)។
“”