វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រកប
ផ្សំជាមួយគ្នា :
ផ្សំជាមួយគ្នា :
ផ្សំជាមួយគ្នា :
“ក ប្រកបនឹង ង អ.ថ. កង។”
ធ្វើឱ្យអែបនែបជាប់ជាមួយគ្នា ឱ្យរលាយសាច់មួយ :
“យកភ្លុកមកប្រកបឈើខ្មៅ។”
ធ្វើឱ្យកប, ឱ្យកាក់កប, ឱ្យបានលទ្ធផល; កាន់ការ :
“ប្រកបការរបរ, ប្រកបការលក់ដូរ, ប្រកបកសិកម្ម។”
(ម.ព. កប ផង)។