វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រកៀក
កិ., គុ.កិ. [ប្រ-កៀក]
កៀកជិតគ្នាមិនឱ្យឃ្លាត, ធ្វើឱ្យកៀកគ្នា។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
កៀកជិតគ្នាមិនឱ្យឃ្លាត, ធ្វើឱ្យកៀកគ្នា។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ប្រកាន់គ្នាមិនលែងដោយជម្លោះទាស់ទែង។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
កៀកកើយគ្នាមិនឱ្យឃ្លាត, ធ្វើឱ្យកៀកកើយគ្នា (ដោយសេចក្ដីស្នេហា)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
(សំនួន.) ដោយមានសាមគ្គី ដោយរួបរួមកម្លាំងគ្នា ដោយសហការគ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រកៀកស្មាគ្នាចូលប្រយុទ្ធ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់