វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រគេន
ន. [ប្រ-គេន]
(ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
ឧទាហរណ៍
“ប្រគេនចង្ហាន់លោក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ (ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
(ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
“ប្រគេនចង្ហាន់លោក។”