វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រង់កា
ន. [ប្រង់-កា]
ស្នែងមួយបែបធ្វើអំពីក្រណាត់ក្រាស់ភ្ជាប់នឹងដងឈើពីរនៅសងខាង សម្រាប់សែងអ្នករបួស អ្នកជំងឺ ឬអ្នកស្លាប់ :
ស្នែងមួយបែបធ្វើអំពីក្រណាត់ក្រាស់ភ្ជាប់នឹងដងឈើពីរនៅសងខាង សម្រាប់សែងអ្នករបួស អ្នកជំងឺ ឬអ្នកស្លាប់ :
ស្នែងមួយបែបធ្វើអំពីក្រណាត់ក្រាស់ភ្ជាប់នឹងដងឈើពីរនៅសងខាង សម្រាប់សែងអ្នករបួស អ្នកជំងឺ ឬអ្នកស្លាប់ :
“ដាក់អ្នកជំងឺនៅលើប្រង់កា។”