វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រចាប់
កិ. [ប្រ-ចាប់]
ចាប់តយុទ្ធគ្នាទៅវិញទៅមកដោយដៃទទេ :
ចាប់តយុទ្ធគ្នាទៅវិញទៅមកដោយដៃទទេ :
ចាប់តយុទ្ធគ្នាទៅវិញទៅមកដោយដៃទទេ :
“គូររូបស្វាប្រចាប់គ្នា។”
ចាប់ប្រកាន់ហេតុ, ប្រកាន់ដំណើរ :
“ពុំគួរប្រចាប់មនុស្សហ្នឹងទេ ព្រោះគ្នាជាអ្នកស្លូតត្រង់សោះ។”