វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រឆេះ
ន. [ប្រ-ឆេះ]
ប្រដាប់ធ្វើដោយអំបោះជាដើម សម្រាប់អុជឱ្យជក់ប្រេង, ជក់ក្រមួន, ជក់ខ្លាញ់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើដោយអំបោះជាដើម សម្រាប់អុជឱ្យជក់ប្រេង, ជក់ក្រមួន, ជក់ខ្លាញ់ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រឆេះចង្កៀង, ប្រឆេះទៀន។”
២
ដីឆ្អិនត្រង់កន្លែងដែលដុតគំនរព្រៃជាដើមរួចហើយ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់