វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រជាប្រិយ
គុ. [ប្រ-ជា-ប្រី]
ដែលជាទីស្រឡាញ់របស់ប្រជា, ដែលគួរឱ្យប្រជារាស្ត្រស្រឡាញ់ពេញចិត្ត, ដែលសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ :
ដែលជាទីស្រឡាញ់របស់ប្រជា, ដែលគួរឱ្យប្រជារាស្ត្រស្រឡាញ់ពេញចិត្ត, ដែលសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ :
ដែលជាទីស្រឡាញ់របស់ប្រជា, ដែលគួរឱ្យប្រជារាស្ត្រស្រឡាញ់ពេញចិត្ត, ដែលសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ :
“របាំប្រជាប្រិយ, ល្បែងប្រជាប្រិយ។”
ភាពដែលជាទីពេញនិយមរបស់មហាជន។
“”