វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រជាហិង្សក៍
ន. [ប្រ-ជា-ហឹង]
ជនផ្ដាច់ការ អ្នកប្រើអំណាចផ្ដាច់ការ អ្នករំលោភដោយអំណាចលើប្រជាជន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ជនផ្ដាច់ការ អ្នកប្រើអំណាចផ្ដាច់ការ អ្នករំលោភដោយអំណាចលើប្រជាជន។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ជនផ្ដាច់ការ អ្នកប្រើអំណាចផ្ដាច់ការ អ្នករំលោភដោយអំណាចលើប្រជាជន។
ជនផ្ដាច់ការ អ្នកប្រើអំណាចផ្ដាច់ការ អ្នករំលោភដោយអំណាចលើប្រជាជន។
“”