វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រញឹក
កិ., គុ.កិ., គុ. [ប្រ-ញ៉ឹក]
បង្ខំញឹកញាប់; ដែលត្រូវធ្វើយ៉ាងញឹកញាប់ :
បង្ខំញឹកញាប់; ដែលត្រូវធ្វើយ៉ាងញឹកញាប់ :
បង្ខំញឹកញាប់; ដែលត្រូវធ្វើយ៉ាងញឹកញាប់ :
“កុំប្រញឹកពេក!; ធ្វើការប្រញឹក; ការប្រញឹក។”
ប្រញាប់ដោយញឹកញាប់, ប្រញាប់ក្រៃពេក។
“”