វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រដែ
ប. [ប្រ-ដែ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប្រដៅ។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប្រដៅ។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប្រដៅ។
“”
ស្ដីប្រដៅឱ្យដឹងខុសត្រូវក្នុងវេលាដែលបុគ្គលបានប្រព្រឹត្តខុសរួចហើយ :
“ប្រដែប្រដៅកូនឱ្យវាមានសុជីវធម៌។”