វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រណាំង
កិ. [ប្រ-ណាំង]
ប្រឹងដណ្ដើមយកឈ្នះគ្នាដោយល្បឿន, ដោយកម្លាំង :
ប្រឹងដណ្ដើមយកឈ្នះគ្នាដោយល្បឿន, ដោយកម្លាំង :
ប្រឹងដណ្ដើមយកឈ្នះគ្នាដោយល្បឿន, ដោយកម្លាំង :
“ប្រណាំងទូក, ប្រណាំងសេះ។”
ដណ្ដើមជែងយកមុខ, យកឈ្នះ។
“”
ប្រណាំងបុណ្យភ័ព្វគ្នា។
“”