វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រតែងប្រតោង
កិ. [ប្រ-តែង-ប្រ-តោង]
ប្រតោងចាប់ដោយប្រវេប្រវា, កាន់ដៃយោងគ្នាឡើងលើទីខ្ពស់ទាញគ្នាឡើងលើ។
ប្រតោងចាប់ដោយប្រវេប្រវា, កាន់ដៃយោងគ្នាឡើងលើទីខ្ពស់ទាញគ្នាឡើងលើ។
ប្រតោងចាប់ដោយប្រវេប្រវា, កាន់ដៃយោងគ្នាឡើងលើទីខ្ពស់ទាញគ្នាឡើងលើ។
“”