វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រតែងប្រតោង

កិ. [ប្រ-តែង-ប្រ-តោង]

ប្រតោងចាប់ដោយប្រវេប្រវា, កាន់ដៃយោងគ្នាឡើងលើទីខ្ពស់ទាញគ្នាឡើងលើ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ប្រតោងចាប់ដោយប្រវេប្រវា, កាន់ដៃយោងគ្នាឡើងលើទីខ្ពស់ទាញគ្នាឡើងលើ។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់