វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រថុច
កិ. [ប្រ-ថុច]
បណ្ដាលឡើងភ្លាម, បង្ខំខ្លាំង, ប្រញឹកខ្លាំង :
បណ្ដាលឡើងភ្លាម, បង្ខំខ្លាំង, ប្រញឹកខ្លាំង :
បណ្ដាលឡើងភ្លាម, បង្ខំខ្លាំង, ប្រញឹកខ្លាំង :
“ស្រាប់តែមកប្រថុច, លោតែប្រថុច។”
(ព.សា.) បង្ខំឬបន្ទាន់ការភ្លាមៗ, ស្រាប់តែប្រទះលើដំណើរបង្ខំដូចគេចាប់ផ្ញុច។
“”
ប្រថំភ្លាមៗ យ៉ាងមមាញឹក។
“”