វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រទាំង
គុ.កិ., គុ. [ប្រ-ទាំង]
ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលទើសទែងមិនរាបមិនមានរបប, ដែលនាំឱ្យទាស់ឱ្យទើសផ្លូវទើសដំណើរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលទើសទែងមិនរាបមិនមានរបប, ដែលនាំឱ្យទាស់ឱ្យទើសផ្លូវទើសដំណើរ :
ឧទាហរណ៍
“សម្ដីប្រទាំងគ្នា; និយាយប្រទាំងគ្នា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់