វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រទូស
កិ. [ប្រ-ទូស]
បៀតបៀន, រករឿងរកហេតុធ្វើឱ្យអាក្រក់, ឱ្យវិនាស។
បៀតបៀន, រករឿងរកហេតុធ្វើឱ្យអាក្រក់, ឱ្យវិនាស។
បៀតបៀន, រករឿងរកហេតុធ្វើឱ្យអាក្រក់, ឱ្យវិនាស។
“”
រករឿងរកហេតុ ឬបង្កបង្កើតជាហេតុអាក្រក់ឱ្យផ្ទុយគ្នា ...។
“”
(ម.ព. ប្រទូស្តប្រឆាំង)។
“”