វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រទើស
គុ.កិ., គុ. [ប្រ-ទើស]
ដែលទទើសទទែង, ដែលនាំឱ្យទើស :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលទទើសទទែង, ដែលនាំឱ្យទើស :
ឧទាហរណ៍
“កុំដាក់គ្រែប្រទើសគ្នាយ៉ាងនេះ រកផ្លូវចេញចូលមិនបានទេ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលទទើសទទែង, ដែលនាំឱ្យទើស :
ដែលទទើសទទែង, ដែលនាំឱ្យទើស :
“កុំដាក់គ្រែប្រទើសគ្នាយ៉ាងនេះ រកផ្លូវចេញចូលមិនបានទេ។”