វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រទេច
កិ. [ប្រ-ទេច]
ជេរដោយពាក្យបូរបាច់ឱ្យគេវិនាសអន្តរាយហិនហោច។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ជេរដោយពាក្យបូរបាច់ឱ្យគេវិនាសអន្តរាយហិនហោច។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ប្រទេចដាក់បណ្ដាសាឱ្យគេវិនាសហិនហោច។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ជេរដោយពាក្យបូរបាច់ឱ្យគេវិនាសអន្តរាយហិនហោច។
ជេរដោយពាក្យបូរបាច់ឱ្យគេវិនាសអន្តរាយហិនហោច។
“”
ប្រទេចដាក់បណ្ដាសាឱ្យគេវិនាសហិនហោច។
“”