វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រទះ
កិ. [ប្រ-ទះ]
ចួប, ចួបគ្នា, ឃើញដោយឥតដឹងជាមុន; ស្រាប់តែចួបឬស្រាប់តែឃើញ :
ចួប, ចួបគ្នា, ឃើញដោយឥតដឹងជាមុន; ស្រាប់តែចួបឬស្រាប់តែឃើញ :
ចួប, ចួបគ្នា, ឃើញដោយឥតដឹងជាមុន; ស្រាប់តែចួបឬស្រាប់តែឃើញ :
“ប្រទះខ្លា, ប្រទះគ្រាក្រ, ប្រទះគ្នាកណ្ដាលផ្លូវ។”
មិនដែលបានឃើញសោះ។
“”