វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រធាន
ន. [ប្រ-ធាន]
មេ, អ្នកដែលជាមេលើគេឬដែលជាធំជាងគេ, អ្វីមួយដែលជាដើមហេតុ :
មេ, អ្នកដែលជាមេលើគេឬដែលជាធំជាងគេ, អ្វីមួយដែលជាដើមហេតុ :
មេ, អ្នកដែលជាមេលើគេឬដែលជាធំជាងគេ, អ្វីមួយដែលជាដើមហេតុ :
“ប្រធានរដ្ឋសភា, ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាព្រះរាជាណាចក្រ, ប្រធាននៃក្ដីវិនាស; អ្នកណាជាប្រធានលើអស់មនុស្សទាំងនេះ?។”
ដែលខ្ពស់បំផុត, ឧត្តមក្រៃលែង, ចម្បង :
“ព្រះប្រធាន។”
អ្នកដែលមានតួនាទីចម្បងក្នុងការទទួលខុសត្រូវ ចាត់ចែង ត្រួតពិនិត្យ សម្របសម្រួល ការងារជំនាញឯកទេសណាមួយនៅក្នុងក្រុម :
“វគ្គបំប៉នសមត្ថភាពដឹកនាំប្រធានក្រុមបច្ចេកទេស។”
(ព.វ.) ពាក្យដែលជាធំក្នុងការសម្រេចអំពើ ដូចជា ស្មៀន សរសេរ សំបុត្រ; ស្មៀន ជា ប្រធាន, សរសេរ ជា កិរិយា, សំបុត្រ ជា អំពើដែលគេត្រូវសរសេរ។
“”
ព្យាយាម, ការខំប្រឹងប្រែង។
“”
(ម.ព. ជីវ៍ "ព្រះជីវ៍")។