វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រផាត់
គុ.កិ. [ប្រ-ផាត់]
ដែលជិតណាស់ស្ទើរនឹងប៉ះគ្នា, ស្ទើរនឹងទង្គុកទង្គិចគ្នា :
ដែលជិតណាស់ស្ទើរនឹងប៉ះគ្នា, ស្ទើរនឹងទង្គុកទង្គិចគ្នា :
ដែលជិតណាស់ស្ទើរនឹងប៉ះគ្នា, ស្ទើរនឹងទង្គុកទង្គិចគ្នា :
“ដើរប្រផាត់គ្នា, ថ្ងៃប្រផាត់មាត់ព្រៃ, ទឹកលិចប្រផាត់រតផ្ទះ។”