វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រផេញ
ន. [ប្រ-ផិញ]
ឈ្មោះឈើតូច ស្លឹកល្អិតស្រដៀងនឹងស្លឹកអម្ពិល, មានផ្កាផ្លែចេញពីស្លឹក, មាន ២ប្រភេទ គឺ ប្រផេញញី មានផ្កាសម្បុរស, ប្រផេញឈ្មោល មានផ្កាក្រហម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើតូច ស្លឹកល្អិតស្រដៀងនឹងស្លឹកអម្ពិល, មានផ្កាផ្លែចេញពីស្លឹក, មាន ២ប្រភេទ គឺ ប្រផេញញី មានផ្កាសម្បុរស, ប្រផេញឈ្មោល មានផ្កាក្រហម។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់