វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមាត់កង្កែប
ន. [ប្រ-ម៉ាត់-កង់-កែប]
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដុះវាររាបក្រាបផ្ទាប់នឹងដីសើម ដូចគ្នានឹងប្រមាត់ដី ប៉ុន្តែស្លឹករួញជ្រួញៗ សណ្ឋានប្រមាត់កង្កែប។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដុះវាររាបក្រាបផ្ទាប់នឹងដីសើម ដូចគ្នានឹងប្រមាត់ដី ប៉ុន្តែស្លឹករួញជ្រួញៗ សណ្ឋានប្រមាត់កង្កែប។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់