វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមាថ
[ប្រ-ម៉ាត]
ការបៀតបៀនគេ, ការញាំញីគេ, ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញឱ្យគេលំបាក; ការមើលងាយគេ :
ការបៀតបៀនគេ, ការញាំញីគេ, ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញឱ្យគេលំបាក; ការមើលងាយគេ :
ការបៀតបៀនគេ, ការញាំញីគេ, ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញឱ្យគេលំបាក; ការមើលងាយគេ :
“មនុស្សប្រមាថចាស់ មនុស្សមើលងាយចាស់។ ប្រមាថកាតទាន មើលងាយបៀតបៀនគេឱ្យខាតលាភខាតប្រយោជន៍។”
បៀតបៀន, ញាំញីគេ, មើលងាយគេ :
“មនុស្សប្រមាថសត្វ គឺមនុស្សបៀតបៀនសត្វ។”