វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមេះ
ន. [ប្រ-ម៉េះ]
ឈ្មោះរោគពិការទឹកមូត្រ គឺរោគដែលបណ្ដាលឱ្យកើតជាខ្ទុះ ឬកកើតជាគ្រាប់រឹងខាំងរាំងបស្សាវមគ្គឱ្យលំបាកបន្ទោបស្សាវៈ; មាន ២យ៉ាងគឺ ប្រមេះទឹកបាយ, ប្រមេះគ្រាប់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះរោគពិការទឹកមូត្រ គឺរោគដែលបណ្ដាលឱ្យកើតជាខ្ទុះ ឬកកើតជាគ្រាប់រឹងខាំងរាំងបស្សាវមគ្គឱ្យលំបាកបន្ទោបស្សាវៈ; មាន ២យ៉ាងគឺ ប្រមេះទឹកបាយ, ប្រមេះគ្រាប់។
ឧទាហរណ៍
“”
២
រោគប្រមេះម្យ៉ាងដែលមានអាការៈហូរខ្ទុះយ៉ាងច្រើនតាមបង្ហួរនោម :
ឧទាហរណ៍
“ប្រមេះទឹកបាយភាគច្រើនឆ្លងតាមការរួមភេទដោយពុំបានប្រុងប្រយ័ត្ន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់