វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រយោគវិបត្តិ
[ប្រ-យោ-គៈ-វិ-ប័ត]
ការមិនបរិបូរដោយកាយប្រយោគនិងវចីប្រយោគគឺសភាពនៃបុគ្គលដែលអ្នកធំស្អប់ឬដែលអ្នកធំមិនស្គាល់ ក៏ឃ្វាងចាកការឧបត្ថម្ភនៃអ្នកធំ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ការមិនបរិបូរដោយកាយប្រយោគនិងវចីប្រយោគគឺសភាពនៃបុគ្គលដែលអ្នកធំស្អប់ឬដែលអ្នកធំមិនស្គាល់ ក៏ឃ្វាងចាកការឧបត្ថម្ភនៃអ្នកធំ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រយោគវិបត្តិជាភាពរារាំងបាំងមុខកុសលមិនឱ្យចេញមុខផ្ដល់ផលដល់បុគ្គលអ្នកបំពេញការកសាងបានឡើយ(ពាក្យព្រះអភិធម្មពុទ្ធសាសនា)។”
២
ការខ្ជិលច្រអូសមិនខំប្រឹងប្រែងប្រកបកិច្ចការ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. ប្រយោគសម្បត្តិឬប្រយោគសម្បទា)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់