វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រលូក
កិ., គុ.កិ. [ប្រ-ឡូក]
លូកប្រវាយប្រតប់គ្នាច្របូកច្របល់; ដែលលូកដៃរាវច្របូកច្របល់គ្នា (ច្រើនសរសេរ ប្រឡូក ជាង)។
លូកប្រវាយប្រតប់គ្នាច្របូកច្របល់; ដែលលូកដៃរាវច្របូកច្របល់គ្នា (ច្រើនសរសេរ ប្រឡូក ជាង)។
លូកប្រវាយប្រតប់គ្នាច្របូកច្របល់; ដែលលូកដៃរាវច្របូកច្របល់គ្នា (ច្រើនសរសេរ ប្រឡូក ជាង)។
“”
លូកបូកឡូកគ្នា, ច្របូកច្របល់គ្នាមិនដឹងណាជាណា (ប្រហែលជាក្លាយមកអំពី ប្រឡូកពួកបក្ខ ទេដឹង?)។
“”
ប្រឡាក់សៅហ្មងជាមួយ គឺល្អលាយអាក្រក់, ខុសលាយនឹងត្រូវ, ជាលាយនឹងខូច, បណ្ឌិតលាយច្រឡំជាមួយនឹងពាលជាដើម។
“”