វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រលែង
កិ. [ប្រ-ឡែង]
លូកលេងនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក (ច្រើនសរសេរ ប្រឡែង ជាង) :
លូកលេងនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក (ច្រើនសរសេរ ប្រឡែង ជាង) :
លូកលេងនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក (ច្រើនសរសេរ ប្រឡែង ជាង) :
“ក្មេងប្រឡែងគ្នា។”
(ម.ព. ប្រឡែងប្រឡូក)។
“”
ប្រឡែងបូកឡូកគ្នាច្រើន។
“”