វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រល័យ
ន. [ប្រ-ឡៃ]
សេចក្ដីវិនាស; លោកវិនាស (ដំណើរវិនាសពិភពលោក) ; សេចក្ដីវិនាសជីវិត (មរណៈ)។
សេចក្ដីវិនាស; លោកវិនាស (ដំណើរវិនាសពិភពលោក) ; សេចក្ដីវិនាសជីវិត (មរណៈ)។
សេចក្ដីវិនាស; លោកវិនាស (ដំណើរវិនាសពិភពលោក) ; សេចក្ដីវិនាសជីវិត (មរណៈ)។
“”
សេចក្ដីស្លាប់។
“”
សម្លាប់ជីវិត។
“”
ដំណើរវិនាសកប្ប (ភ្លើងឆេះកប្ប)។
“”
(ម.ព. ប្រល័យកល្ប)។
“”