វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រវាស់
កិ. [ប្រ-វ៉ាស់]
ចូលហ៊ុនរកស៊ីចែកប្រយោជន៍គ្នា ដោយអ្នកមួយមានរបស់ អ្នកមួយមានតែកម្លាំងទទួលកាន់ការ :
ចូលហ៊ុនរកស៊ីចែកប្រយោជន៍គ្នា ដោយអ្នកមួយមានរបស់ អ្នកមួយមានតែកម្លាំងទទួលកាន់ការ :
ចូលហ៊ុនរកស៊ីចែកប្រយោជន៍គ្នា ដោយអ្នកមួយមានរបស់ អ្នកមួយមានតែកម្លាំងទទួលកាន់ការ :
“ខ្ញុំមានស្រែច្រើនណាស់ ប៉ុន្តែក្នុងឆ្នាំនេះធ្វើខ្លួនឯងតែស្រែធំៗដប់ទេ ក្រៅពីនោះប្រវាស់ឱ្យគេទាំងអស់។”
បុរាណហាម ព្រោះការធ្វើស្រែប្រវាស់ និងការសង់ផ្ទះចូលគ្នានោះ តែងតែមានរឿងឈ្លោះទាស់ទែងគ្នា។
“”
រកស៊ីដោយប្រវាស់ផ្សែផ្សំទប់ទល់មិនឱ្យតែខ្វះខាត។
“”
ដំណើរធ្វើការឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកម្ដងម្នាក់។ ពាក្យនេះជាពាក្យដែលខ្មែរប្រើជាយូរមកហើយ។
“”
(ម.ព. វេរ{¥¥}៣{££})។