វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រសាទ
ន. [ប្រ-សាត]
សេចក្ដីជ្រះថ្លា។
សេចក្ដីជ្រះថ្លា។
សេចក្ដីជ្រះថ្លា។
“”
ជ្រះថ្លា, ពេញចិត្ត :
“ប្រសាទពរ គឺឱ្យពរដោយពេញចិត្ត, (ព.កា.) ប្រជាពលរដ្ឋឈូឆរ មកដោយអំណរ ប្រសាទប្រសិទ្ធពរថ្វាយ។”
អាយតនៈសម្រាប់ទទួលសម្ផស្សដឹងអារម្មណ៍គឺគ្រឿងវិសេសដែលមានប្រចាំតាមធម្មជាតិ នៅក្នុងរូបកាយមនុស្សសត្វសម្រាប់ទទួលដឹងនូវអារម្មណ៍ពីខាងក្រៅដែលមកប៉ះពាល់ : កាលបើប្រសាទនោះវិនាសខូចហើយភ្នែកមិនអាចមើលឃើញរូប, ត្រចៀកមិនអាចស្ដាប់ឮសំឡេងបានឡើយ :
“ភ្នែកអាចមើលឃើញរូបបាន ដោយសារប្រសាទសម្រាប់ភ្នែក, ត្រចៀកអាចស្ដាប់ឮសំឡេងបានដោយសារប្រសាទសម្រាប់ត្រចៀក។ល។”
(ម.ព. ចក្ខុបសាទ, ជិវ្ហាបសាទ ផង)។