វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រសាសន៍
ន. [ប្រ-សាស]
ពាក្យបង្គាប់, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ, បណ្ដាំ។ ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែ ពាក្យ, សម្ដី របស់ឥស្សរជនក្រៅពីក្សត្រិយ៍ :
ពាក្យបង្គាប់, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ, បណ្ដាំ។ ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែ ពាក្យ, សម្ដី របស់ឥស្សរជនក្រៅពីក្សត្រិយ៍ :
ពាក្យបង្គាប់, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ, បណ្ដាំ។ ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែ ពាក្យ, សម្ដី របស់ឥស្សរជនក្រៅពីក្សត្រិយ៍ :
“ទទួលប្រសាសន៍លោក គឺទទួលពាក្យលោក; លោកមានប្រសាសន៍ គឺលោកនិយាយ (សម្រាប់ឥស្សរជនជាគ្រហស្ថ)។”