វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រហើរ
ន. [ប្រ-ហើ]
ឈ្មោះសម្លមួយបែបបង់គ្រឿងមានស្លឹកគ្រៃនិងមើមខ្ជាយជាប្រធាន មានក្លិនប្រហើរ : (ទីទៃពីសម្លម្ជូរ) :
ឈ្មោះសម្លមួយបែបបង់គ្រឿងមានស្លឹកគ្រៃនិងមើមខ្ជាយជាប្រធាន មានក្លិនប្រហើរ : (ទីទៃពីសម្លម្ជូរ) :
ឈ្មោះសម្លមួយបែបបង់គ្រឿងមានស្លឹកគ្រៃនិងមើមខ្ជាយជាប្រធាន មានក្លិនប្រហើរ : (ទីទៃពីសម្លម្ជូរ) :
“សម្លប្រហើរ។”
ឈ្ងុយស្បើយ យ៉ាងដូចក្លិនស្លឹកតើយ, ស្លឹកម្លូទេស ជាដើម :
“ក្លិនប្រហើរ, ធុំប្រហើរ។”